938

گھگھٹ سنگیت اے کچیاں تنداں دا

لکھاری زاھد اقبال بٹ
گھگھٹ بھانہ اے دوجیاں نوں چوراچوری تکن دا تے اپنے متھے لگیاں لیکاں چھپاون دا ، گھگھٹ لت اے چھپ کے وار کرن دی ، ایہ گھگھٹ صرف شکار تے شکاری وچکار کھوٹ کپٹ اے، ایھ نرا آس امید کٹھرا اے ، جتھے جھاتیاں مارن اتے وی پہرا اے ۔ گھگھٹ ھنکار وی اے چالو ویھار دی ، جنھوں چاکری وی نظری آوندی طعنے ماردی ، گھگھٹ پاھی اے شکار دبوچن دی ، ایہ ٹچکر اے گھنیاں ریجھاں توڑہ نبھاون دی ، ایہ موقع اے ہجر تاپ دی ٹھار مکاون دا، تے اذلاں توں جمع جھاکے گلوں لاہن دا .گھگھٹ میسا اے د ڑہ وٹ کے بے صبریاں نوں سبق سکھاون دا تے ہتھی سانبھیاں ریجھاں رج ھنڈاون دا، گھگھٹ سنگیت اے کچیاں تنداں دا ،رشتا ای کچیاں گنڈھاں دا ، مڑ خلقت سیناں پٹ پٹ آکھے کدی بھلا نہ ھویا ایتھے سعادت منداں دا ، مڑ چارہ کرئیے گھگٹ نوں مگروہ لاہن دا ، پیڑھیو پیڑھی چڑھی کچی پرت مکاون دا ۔۔۔۔۔۔ آ فیر سورج ول اپنا ھتھ ودھائیے ، تک تک وارے جائیے ۔۔۔تک تک وارے جائیے۔۔

اپنی رائے دا اظہار کرو

گھگھٹ سنگیت اے کچیاں تنداں دا” ایک تبصرہ

  1. لکھت نثر گھٹ تے شاعری زیادہ اے، بہت مزہ آیا پڑھ کہ، جیوندے رہو بٹ جی

تبصرے بند ہیں