772

کدی سمجھ ندانا

لکھاری زاھد اقبال بٹ
دنیا وچ بیماریاں بھوں نیں پر صحت اکو اے جیویں جھوٹ بھوں نیں پر سچ ایکو ای۔ ھر انسان صحت چھڈ کے سو بیماریاں تے دکھ خریدن وچ مصروف اے ۔انسان عارضی شیواں پچھے ھتھ دھو کے ایھناں دا پچھا کر رھیا اے 0 9 فی صد لوک سمجھدے نیں ایھناں دا حاصل ھی خوشیاں دا سبب اےجے دھیان کرئیے اسیں انھے واہ چلدے سماجی ٹورے دی نقل کر رھے ھونے آں اپنے دماغ تے وسائل ول دھیا ن دینا تے دور دی گل اپنے دماغ نوں اکوای کم اتے لا ئیا اے ،یاں جنس وچ ، دولت اکٹھی کرن وچ تےطاقت کیویں حاصل کرنی اے اسیں جنون دی حد تائیں اپنے آپ نوں ڈبو رھیے آں اس دی وجا سچ علم دا نہ ھونا اے سٹے وچ دوجیا اتے سر توڑہ غلبا پاون دی کوشش دا نشا ء دنیا دیاں مھنگیاں شراباں تو ں ودہ اے ۔ خاوند اپنے آپ نوں جنانی توں ودہ ثابت کرن دے چکرا وچ رھندا اے، جنانی اپنے خاوند نوں اپنے طریقے نال چلاون دی کوشش کر رھی اے ،بال اپنی ضد دے بل بوتے اتے اپنے ماپیاں نوں چارن دی کوشش وچ لگا اے، سیاستدان تے ادارے اپنا غلبے دا ” چرلو ” اپنے اپنے طریقیاں نال لوکاں نوں انسانوں کھوتا بناون وچ مصروف نیں ۔اس ساری وارداتاں توں بّعد کجھ لوک جنس وچ پناہ لے لیندے نیں ،کجھ پاور پالیٹکس وچ ڈب جاندے نیں ، کجھ کوڑے پانی دے بندی وان ، کجھ صبح شام ھوٹلاں اندر قید ، کجھ دن رات با قیدگی نال شاپنگ سنٹراں وچ دھکے کھاندے نظری آوندے نیں تے کجھ اسائیشاں دے کھوجی اک توں مگروں دوجی پچھے فیر تیجی پچھے ” چرا ٹا “پے مار رھے نیں اجیھے لوکاں دا ایہ پھاڑا ساری حیاتی چلدا رھندا ایے ۔مسلسل عارضی مصروفیت دے ایس پٹ سیاپے دے سٹے وچ اپنے اندرلے دکھ ول وھیان ای نھیں دیندے، پر ایھ دکھ اوھدے اندر ودھدا رھندا اے تے اخیر سانبھن دا سرا کٹی پتنگ وانگوں ھتھوں چھٹ جاندا اے ،کد تیک دکھاں توں نس دے رھو گے۔ حاصل کیتیاںّ عاضی خشیاں کجھ گھٹیوں مگروں مکدیاں رھندیاں نیں پر زبان دا چسکا ،اکھ دی بھکھ تے دماغ نوں لگی طاقت دی لت انسان نوں چین نال نھیں بیٹھن دیندی سارے جہان دیاں عیاشیاں اپنی 45 سالاں زندگی وچ پوریاں کرنا چاھندے نیں اجیھے لوکاں نوں صلاح اے کہ اوہ بنا وتکرے سچ دا راہ کھوجن تے دوجیاں نوں دکھ دیون دی تھاں سکھ دیون دی کوشش کرن جے ایہ دونویں کم نا کر سکن مڑ خاموشی دا رستا پلے بنھن ۔سوال ایھ اے کہ سارے بندے عارضی خوشیاں پچھے کیوں پھج رھے نیں ایھدے پچھے جواز کیہ اے تے مترا انسان دے پلے مسلے ھی مسلے نیں یعنی دکھ نیں ایھ انسان کسے وی طریقے نال ایھناں توں چھٹکارا حاصل کرن لئی اپنے آپ نوں کتے وی ڈبونا چاھندا اے ، دکھاں اتے دھیان دیون دی تھاں جان چھڈانا اپنی مصلحت سمجھدا اے ،ایس دی سب توں وڈی وجا سانوں ایھ پڑاھیا جاندا اے اپنی اپنی نبیڑو ،جتھے جمے اوہ اوتھے ھی مرو، اپنی زبان اپنے مونھ وچ رکھو ، اپنا مونھ کھولو سرف سکیاں روٹیاں چباون لئی ، اپنیاں اکھاں دا استعمال بازاراں چ لگے سائن بورڈ پڑھن لئی ، سنگ تراش بناون قبراں دے کتبے تے ڈنڈے دوریاں ، سارے اداریاں چالو ویھار وچ لوکاں لئی ڈنگ ٹپائو پالیسیاں چنیاں ھوئیاں نیں جنھاں دا مقصد اپنے بوجھے گرم کرنا اے ۔جنھاں لوکاں اپنی زھانت نال سماجی مسلیاں دی چترکاری کرنی سی اوھناں نوں فلماں دے پوسٹر لکھن اتے لاء دتا گیا۔ جنھاں قلم کاراں لوکاں دی رھنمائی کرنی سی اوھناں نوں اشتھاراں دے پچھے لاء دتا ، جنھاں استاداں راہ عشق دا سبق دینا سی اوھناں نوں پینشن تے لاء دتا تے جیھڑے جواناں قوم دی تقدیر بدلنی سی اوھناں نوں ٹرک دی بتی پچھے لاء دتا ۔۔۔۔۔کن کھول کے سن لو۔۔۔ تھاڈیاں عارضی عیاشیاں دے نتیجے آنا شروع ھو چکے ، ھن بزدلیاں دے جنیٹکس کوڈ ساڈے سریراں رچ بس گئے نیں ساڈے دماغاں وچ جاگیراں پناہ گیر نیں تساں ھر قیمت اتے لوکاں نوں بھک دی سولی چاڑہ کے رکھنا اے ،راھے نھیں کراھے پا کے رکھنا اے ، سچ نھیں جھوٹ دی پینگھ چڑھا کے رکھنی اے جیکر لوکاں نال اجیھا ورتارا جاری رھیا تے فیر بھگتن واسطے وی تیار رھنا ۔۔۔۔۔۔تھاڈے ورگے لکھاں لوک بیج وانگوں پیدا ھوندے نیں تے بیج ھی مر جاندے نیں تے ایہ ھی حال اداریاں دا اے ۔۔ سجناں ۔۔۔سچ پچھے آزادی ، دکھ پچھے ھی سکھ چھپیا اے جیویں بیج پچھے رکھ ، کدی سمجھ ندانا….

+

اپنی رائے دا اظہار کرو