309

” بکل وچ چور ” : لکھاری زاھد اقبال بٹ

لکھاری زاھد اقبال بٹ
لوکاں دا پکا پیڈا وطیرہ اے کہ کامیابیاں نوں اپنی محنت دا سٹا ( نتیجا ) سمجھدے نیں جد کی ناکامیاں نوں دوجے دی سوچی سمجھی سازش سمجھدے نیں ایہ کوئی اچنبے دی گل نھیں ،روز دیھاڑیاں دی واپری اے ۔ انساناں اتے جو وی بھارر پیندا اے یاں اوہ کسی وی سیچوئیشن وچ پھس دا اے ، اوہ ایہ سمجھدا اے کہ پئی ایہ میرے مخالفاں دی سازش ا ے ۔۔۔یاں ۔۔۔ کوئی مخالف چپ چپیتے میریاں ٹنگاں کھچ رھیا اے ، مزے دی گل اے کہ جد ساریاں سیچوئیشناں من مرضی نال چل رھیاں ھوندیاں نیں اوھدوں کوئی تھاڈا ویری نھیں ھوندا، حیاتی لکھاں کروڑاں رازاں ، زائیقیاں نال بھری رام کھانی اپنے کرداراں سمیت کھلوتی اے ایہ تھاڈی Choice کہ تسیں اپنی جھولی کیھڑیاں شیواں ، کماں نال بھردے جے . کیونجے situation creates subconcious and subconcious creates situation ۔۔۔ مترا ۔۔ جیویں تسیں دن رات تنہائی وچ ، لوکاں دی موجودگی ، غیر موجودگی وچ مندا چنگا سوچدے ھو ، اوھی تھاڈی میموری بندی رھندی اے ، تسیں اپنی میموری نوں اپنی مرضی نال کٹ پیسٹ نھیں کر سکدے تے نہ ھی اپنی من مرضی نال ایھدے اتے پرت (غلاف) چڑھا سکدے ھو۔۔۔ متھے لگیاں اوکھتاں ، سوکھتاں ، کالکاں ، چمکاں اپنی ھی میموری دا نتیجا ھوندیاں نیں کسے دوجے دیاں شرارتاں ،دشمنیاں نھیں ھوندیاں ۔ بنک اکاونٹ وچ نوٹ جمع کرائو گے نوٹ ھی نکلن گے ، دماغ وچ کچرا بھرو گے ، کچرا ھی نکلے گا ھن تائیں جو سوچدے رھے ، کردے رھے، مار دھاڑ ، دھکے شاھی ، اپنے ھتھ آئی کجھ دیھاڑیاں دی طاقت نوں Abuse کردے رھے ، لوکاں نوں سائیکالوجیکلی ، اموشنلی ، فیزیکلی ،ا کنومیکلی ،سوشلی بلیک میل کردے رھے ، اپنا کھوٹا سکا مال متے دے زور اتےدھکے زوری چلاندے رھے ، لوکاں دے کیتے کماں نوں قبرستان دے حوالے کردے رھے ۔۔ کد تائیں ایہ گورکھ دھندا خون دی تھاپ اتے چلدا رھسی .ایہ ویلا پلٹا کھاسی ، اپنے آپ نوں جواب تاں دینا پیسی ۔۔۔ لاک کیتے “جنیٹک کوڈ اں” دا کوئی پاس ورڈ نھیں ھوندا ، بھگتنا تاں پیسی …. مترو۔۔۔ اپنے ماضی وچ کیتے کماں تے کرتوتاں ، امیجینیشن دیاں فرمیشی قلابازیاں دی وجا توں جد حال وچ تسیں اپنے آپ نوں پھسیا محسوس کردے ھو ، ایہ پھسن ، پھسلن ، اپنی میموری وچ دن، رات ، یاں تنہائی وچ کیہ سوچدے رھندے سی ، اوھی تھاڈی میموری دا حصا بندا رھیا ، جد ساری حیاتی تسیں اپنی میموری وچ گند بلا دی کھچڑی پکاندے رھوو گے . سٹے (نتیجے)وچ تھاڈی زبان کوڑہ ،شک شبھے دا کوڑہ ھی بولے گی ، میموری وچ اکھٹے کیتے گند دیاں ان ڈ ٹھٹیاں سٹاں (تکلیفاں ) ، اندروں اندری کٹدیاں رھسن ، مترا ۔۔ھر اک نال کھندا رھسیں ، شک شھبے دی دھونی ھر پاسے مچائی رکھسیں ،متر پیاریاں نوں گل دی پھائی بنائی رکھسیں ، مترا گل سن میری اس ساری پیڑہ تے کجھاں دا قصور وار توں آپوں ایں ، کوئی دوجا نھیں ، اپنی روز دیھاڑیاں دی میموری
نوں دھیان نال چنگے کسباں نال بنانا ، بھرنا ، ، جاگنا ، سونا ، کرنا بھرنا ، لینا دینا ، کھانا پینا،دھونس ، ڈوھنگ ، ھنسنا رونا، حرص لالچ ، نفسا نفسی ، نفس پرستی ، آزادی غلامی ، محبت شرافت منافقت ، سچ جھوٹ، ّعاجزی کرودہ ، حدوں بے حد دیاں حداں دیاں رمزاں ‘ ، لاڈ پیار دے سارے پینترے تیرے ھتہ وس وچ سن ۔۔۔۔ مترا ۔۔اپنے آپ نوں پچھان ،دھیان ، سیہان ،گیھان ۔۔۔ متر پیاریو تسیں دریا دے کنڈے توں دور ھو کے مچھیاں نھیں پھڑ سکدا ۔۔۔۔ تے نہ ھی چلدا پانی کنڈیاں نوں جپھے ماردا اے ۔۔۔

اپنی رائے دا اظہار کرو